Snel

Tussen mijn ouderlijke woning, en het huis van mijn geliefde, kon ik kiezen uit verschillende route's.
Een route door de bossen van Santpoort - Overveen - Aerdenhout - en Vogelenzang, waarna de weg overging door bollenvelden versierde wegen.
Een route door dorpen en steden, óf, de polder route.

Route één en drie hadden mijn voorkeur, omdat je daar je gang kon gaan.
Daar waren geen snelheids controle's, en ik was jong.

In de avond uren koos ik vaak voor de polder route, omdat het om die tijd vrij stil was op de weg, de boeren keken tv of gingen met de kippen op stok. Dan pookte ik plankgas over de smalle rechte en verlaten wegen naar het meisje dat op mij wachtte.

s'Nachts koos ik voor de donkere slingerende bosweg, die dan geheel verlaten, een aantal kilometers korter was.
Met gierende banden nam ik enkele haarspeld bochten, en brullend racete ik over de door dikke bomen omzoomde lanen. Brandstof was nog goedkoop, en de nacht was voor de gekken. Heerlijk vond ik dat.
Milieu besef moest nog worden uitgevonden, en veiligheid begon zich net iets op te dringen.
Een enkeling droeg zijn gordels, en jawel, daar was ik al redelijk fanatiek in, toen het nog niet verplicht was.

Maximum snelheid op de snelwegen bestond nog slechts op enkele stukken.

Nu rijd ik rustig en kalm, zoals dat een ouder heer betaamd.
Ik ben de haast voorbij gereden.